تیک تاک
تیک تاک
تیک تاک
گوش کن
این صدای چیست؟
شاید این صدای نیش عقربه‌ست
طعنه‌های ثانیه‌به‌ثانیه
اعتراض لحظه‌ها به چُرت گاه‌گاه باطری
یا به خواب من
یا که نه!
شاید این شکایت زمان
یا گلایه‌ی زمانه، پیش عقربه‌ست
این صدای چیست؟
شاید این صدای قلب ساعت است
یا صدای قلب من
شاید این صدای ایست
در کشاکش پلیس و دزد لحظه‌هاست
حال آنکه «ایست»
خود دلیل مرگ ساعت است
ایست
قاتل من است
این صدای چیست؟
شاید این صدای یک معلم است.
لحظه لحظه درس‌های گفته را
امتحان گرفته است
یا صدای یک مُحصّل است
در میان اختلاط آن‌همه گزینه‌ی درست با غلط
یک گزینه را
تیک می‌زند
این صدای چیست؟
شاید این صدای واعظی است که
روی منبرش نشسته است
از فنای عمر و کوله‌ای که همچنان نبسته است
حرف می‌زند
شاید این صدای تِق تِق عصاست
مثل یک پسر
که عصای دست والدین پیر می‌شود
آه
«ناگهان چقدر زود دیر می‌شود»
شاید اصلا این صدای شاعر است
با ردیف تاک
خوشه خوشه شعر چیده است
شاید او
مزه‌ی شراب ناب را چشیده است
این صدای چیست؟
شاید این صدای رفت و آمد مدام لحظه‌هاست
در همین اتاق کوچک سه در چهار
بی‌قرار
سمت پنجره نگاه می‌کند
گاه، شیشه‌ی اتاق را
غرق آه می‌کند
این صدای چیست؟
راستی!
ساعت اتاق من در انتظار کیست؟