فراقیه ی شهید مطهری برای امام خمینی در دوران تبعید ایشان

بعد از 15 خرداد که در زندان شهربانی بودیم آقای بکائی تبریزی اشعار ذیل را که از مردی به نام ذوالقدر می باشد در پشت مثنوی من به عنوان یادگار نوشتند:

مطلع شعر:
نشد ابرو  خم از سنگینی بار قفس ما را
که این سنگین، سبکتر باشد از بال مگس ما را

اینجانب با اینکه فاقد طبع شعر است یک روز اشعار بالا را با ابیات ذیل استقبال کرد:

ز منزلگاه آن محبوب یاران را خبر نبوَد
همی آید به گوش از دور آواز جرس ما را

صبا از ما ببر یک لحظه پیغامی به روح الله
که ای یاد تو مونس روز و شب دراین قفس ما را

به رغم کوشش دشمن نخواهد بگسلد هرگز 
میان ما و تو پیوند تا باشد نفس ما را

سزاوار تو ای جان کنج زندان نیست منزلگه
سزد گر خون ببارد از دو دیده هر نفس ما را

رواق منظر دیده مهیای قدوم تو
کرم فرما و بپذیر از صفا این ملتمس ما را

تمام ملت ایران فکنده چشم بر راهت
به راه عدل و آزادی نه باک از هیچ کس ما را

منبع: کتاب در رثای استاد ص 34