«وَاجتَباکُم بِقُدرَتِه» یعنی مجتبی قدرت از خدا دارداوست فرماندهی که مثل علیاز قوی پنجگان قوا دارد
هلا زقدرت و شوکت به خویش می بالیمدوباره بینی تان را به خاک می مالیمبگو که همچو علی تیغ خشم ما دودم استهمیشه شیعه مولا مدافع حرم است
غروب ضاحیه، گلدستهها، فریاد حزنآلودچه آشوبیست اینجا لحظۀ سرخ اذان بی توابومهدی، هنیّه، حاج قاسم، مغنیه، چمراننمیشد جمع آنها جمع سید! بیگمان بی تو
دلها دارد رو به سوی توجانها دارد عطر و بوی توتا چشمۀ باغ حق شویخون میجوشد از گلوی تو
ای انتشار صبح از آفاق جان توای چشمه سار نور، دلِ آسمانی ات...ای زن! به عصر بردگی ما نهیب زنبا شور عزّت و شرف آرمانی ات
ای از تبار لیله ی قدر اندکی درنگما را ببر به سمت شهودی که داشتیای بانویی که بود مباهات نسل توبا جبرئیل، گفت و شنودی که داشتی