ذبیحالله صاحبکاری مشهور به صاحبکار و متخلص به «سهی» از سخنوران قوی مایه و بلندپایهی خراسان در سدهی چهاردهم هجری است.
او در سال 1313 هـ.ش در روستای دولتآباد از نواحی تربت حیدریه به دنیا آمد. دروس مقدماتی را در زادگاه خود فراگرفت و سپس در حوزهی علمیهی شهر تربت حیدریه به تحصیل علوم حوزوی پرداخت. پس از مهاجرت به مشهد و اقامت در مدرسهی نواب به تکمیل تحصیلات دینی همت گماشت. او در سال 1342 هـ.ق به استخدام وزارت آموزش و پرورش در آمد و تا پایان عمر به امر تدریس و تحقیق اشتغال داشت.
از مهمترین خدمات ادبی و فرهنگی صاحبکار، تصحیح تذکرهی معتبر و مهم و جامع عرفات العاشقین و عرصات العارفین نگاشتهی تقی الدین محمد اوحدی حسینی دقایقی بلیانی اصفهانی (973- 1040 هـ.ق) است که با همکاری بانو آمنه فخراحمد و نظارت علمی محمد قهرمان انجام گرفت و چاپ اول این اثر گران سنگ در سال 1389 هـ.ش توسط مرکز پژوهشی میراث مکتوب و کتابخانه، موزه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی به شیفتگان شعر و ادب فارسی ارائه شده است. این تذکرهی عمومی در هشت مجلّد، چاپ و منتشر شده است. 1
1. رواق اشراق (تذکره شاعران حوزوی), محمدعلی مجاهدی، جلد سه. ص 1577
اشعار ذبیح الله صاحبکار در سایت شعر حوزه