این سروده، تنها یک شعر نیست، بلکه فریادی است از اعماق جانِ کسانی است که در میانه‌ی تلاطم‌های دنیا، تکیه‌گاهشان را در "عشقِ فطری" و "عهدِ صادقانه" یافته‌اند. تضاد زیبایی بین "بهشت فطرت" و "دوزخ دنیا" ترسیم شده تا یادآور شود که راه رهایی، تنها با برخاستن و وفاداری به آن پیمانی است که در لحظات حساس تاریخ بسته شده. عباراتی مثل "مثنی و فرادی" (دو دو و تک تک)، حس همبستگی و حضور همگانی را منتقل می‌کند و در نهایت، با یک نوید قاطع به پایان می‌رسد: اینکه حق، بر جای است و پیروز است. تکان‌دهنده و امیدبخش!

درج نام الزامی می باشد

درج ایمیل الزامی می باشد
آدرس ایمیل صحیح نمی باشد

درج نظر الزامی می باشد