علی باقری

۱۳۶۳

علی باقری

نگاهت ای نگارِ من.....

تمام باغِ هستی را ، وجودت با صفا کرده

علی باقری

در این تلاطم و طوفان

تویی که غرقِ غمی دل به آشنا بسپار

علی باقری

کهکشان در جُمجُمه !!

کهکشان ذهنِ من پنهان شده در جُمجُمه

علی باقری

معمّایِ بزرگ !!؟؟

کیستم من ؟؟ بَدَنم یا که جدا از بَدَنم؟؟

علی باقری

آدم‌خوارِ مهربان

آنکه دل بستی به لطف و یاری اش
آمده اسنادِ آدم خواری اش

علی باقری

حوّا که خنده کرد نمک اختراع شد!!

آدم نگاه کرد به آن میوه با طمع
شیطان ورود کرد و کلَک اختراع شد

علی باقری

گفتمش چیست دل انگیز تر از آب زلال ؟؟؟

گفتم از غُصّه نجاتم بده طوفان زده ام !!
باز لبخند زد و .........!!!

علی باقری

جانِ من من من‌منم من‌من منم من‌من‌ چرا ؟؟

جانِ مَن من من مَنم من مَن مَنم من مَن نَکن
خود ستایی ، سرکشی مانندِ اهریمن نَکن

علی باقری

یلدایِ سرخ

بگو کِی می آیی تو ای صبحِ عشق
که از نیمه یلدایِ تارم گذشت

علی باقری

پژواکِ عشق

آمد از کوچه یِ الهام‌ ندایی روشن
عاشق آن است که شب ، شوقِ نیایش دارد

علی باقری

عجب نمازی !! الهی العفو

در میانِ ربّنا و آتنا وقت قنوت
فکر یک سیخِ جگر با نان سنگک می کنیم

علی باقری

در آغوش عشق

عاشقی سربازم و با آرزوی ِ وصل ِ تو
مدّتی در پادگان‌ِ عشق خدمت می کنم