بِسمِ اللهِ الرّحمنِ الرّحیم
وقتی زمین و چرخ و فلک اختراع شد
((حوّا که خنده کرد ، نمک اختراع شد))
با ازدواجِ آدم و حوّا ، لوازمی
مانندِ قصر و فرش و تشک اختراع شد
باغِ بهشت کادویِ یزدان به آن دو بود
آری به این طریق ، کمک اختراع شد
آدم نگاه کرد به آن میوه با طمع
شیطان ورود کرد و کلَک اختراع شد
بعد از خطایِ آدم و حوّا میانِ خلق
دعوا و جَرّ و بحث و کتک اختراع شد
موسی که تشنه بود عصا را به سنگ زد
صخره شکافت ، آبِ خنک اختراع شد
چندین هزار سال زِ آن ماجرا گذشت
کودک بهانه کرد ، پفک اختراع شد
ماشین به جایِ اسب نشست و به لطفِ میخ
در راه گشت پنچر و جک اختراع شد
تا شاعری غزل بِسُراید دِهی بزرگ
در سمت و سویِ شهر کهک اختراع شد
شاعر ✍ علی باقری
(( این سروده استقبال از غزل زیبای
شاعر عزیز آقای حامد عسگری هست ))