برخی سرودها یا ترانهها، به دلیل اینکه به درستی سخن زمانه و تفسیر زمانهاند، بیان آن چیزی هستند که در درون جامعه میجوشد و میتراود.
چنان سرودی، در ذهن و زبان و جان مردم جاری میشود. همه زمزمه میکنند. تبدیل به شعار ملی میشود؛ مانند سرود «تو رستم تهمتنی!» که شعرش را روحانی جوان حجتالاسلام مقدم سروده است. مهدی رسولی و دیگران نیز خواندند. شما و من هم در خلوت و حضور، این ترانه را زمزمه میکنیم. برای من این سرود پنجرهای یا دیباچهای بود به سوی شناخت ایران و ملت ایران.