حجتالاسلام والمسلمين حاج شیخ محمدرضا قدسی تربتی در سال ۱۲۷۴ ق در روستای فتحآباد رشتخوار، از توابع تربت حیدریه و در خانوادهای کشاورز دیده به جهان گشود. جد مادریاش، آخوند ملا محمد از علمای آن خطه بود. مادرش مکتبخانه داشت و از قریحهٔ شعری بیبهره نبود. او سواد قرآنی و خواندن و نوشتن و نیز تا حدودی عربی را در زادگاه خویش و نزد معلمان آن سامان فرا گرفت. سپس زادگاه خویش را به قصد ادامه تحصیل ترک گفت و رهسپار حوزهٔ علميهٔ مشهد شد. او ادبیات عرب را به طور کامل در نزد ادیب اول فراگرفت. در این دوره همشاگردی محمدتقی ادیب نیشابوری (ادیب ثانی) بود و با او مباحثه میکرد. او اصول و فقه را از استادان برجستهٔ حوزهٔ مشهد بهویژه آیتالله میرزا مهدی اصفهانی آموخت. همچنین در محضر استاد بزرگ فلسفه، آقا بزرگ حکیم شهیدی کسب دانش کرد. قدسی با آیتالله شیخ عباس قمی همنشینی داشت و از این محدث بزرگ اجازهٔ نقل حدیث دریافت کرد.
قدسی چندی نیز به تحصیل علوم پزشکی همت گمارد و به سبب حرمت تشریح بدن مطابق با فتاوی آن روز از ادامهٔ تحصیل منصرف شد. سپس به درخواست علمای تربت
سبحه صددانه | ۳۴۷
حیدریه به زادگاه خویش بازگشت و در حوزهٔ علمیهٔ این شهر به تدریس ادبیات و برخی كتب فقهی و اصولی پرداخت. قدسی اهل منبر و تبلیغ بود و بیان شیوایی داشت. قدسی تربتی به شعر و ادبیات علاقه داشت و به دو زبان فارسی و عربی شعر میسرود. متأسفانه بسیاری از اشعار او مفقود شده است. او سرانجام در مهر سال ۱۳۶۶ ش دار فانی را وداع گفت و در قطعه شهدای تربت حیدریه به خاک سپرده شد.1
1. سبحه صددانه، محمدمهدی حکیمی، ص 348
اشعار محمدرضا قدسی تربتی در سایت شعر حوزه