شیخ علیاکبر مروّج خراسانی در سال ۱۲۷۱ ش در کرمان دیده به جهان گشود. پدرش غلامعلی کرمانی بود. مروّج نزد استادان بزرگ حوزهٔ علميهٔ مشهد با معارف اسلامی آشنا شد. ادبیات و سطوح را نزد عالمان و مدرسان بزرگ آن روزگار فرا گرفت. آنگاه به تألیف و تبلیغ روی آورد و به تدریج بهعنوان «مروجالاسلام» اشتهار یافت. او از محدث قمی، محدث بیرجندی، شیخ آقا بزرگ تهرانی و شیخ علیاکبر نهاوندی اجازهٔ روایت داشت. مروج خراسانی از عالمان، خطیبان و مبلغان معاصر خراسان بود و در حدیث و خطابه از نخبگان به شمار میرفت. نفائساللباب (۲جلد)، هديةالمحدثين، دراية فارسی، تاریخالمعصومین، کراماتالرضویه (۲ جلد)، سوانحالايام الايام (۱۲جلد)، و حواشی منتخبالتواريخ از آثار اوست. او به عربی و فارسی، شعر میسرود و در شعر «شفیق» تخلص میکرد. او سرانجام در روز چهارشنبه اول محرم ۱۴۰۰ق مطابق با ۱۳۵۸ ش دار فانی را وداع گفت و در حرم رضوی به خاک سپرده شد.1
1. سبحه صددانه، محمدمهدی حکیمی، ص 307
اشعار علی اکبر مروج خراسانی در سایت شعر حوزه