علی صفایی حائری (عین.صاد) به سال 1330 در قم تولّد یافت. در سیزده سالگی، تحصیل علوم حوزوی را آغاز کرد و دورس سطح را در مدت کم تر از چهار سال به پایان رساند. وی همزمان با شروع درس های حوزه به مطالعه ی سریع، دقیق و گسترده ی ادبیّات معاصر و آثار داستان نویسان ایرانی، روی آورد و پس از آگاهی از ادبیّات کودکان در سطح مجلات کودک آن روزگار و دست یابی به ادبیات نوجوان به شکل وسیع، حدود چهارده سال به تاریخ ادبیات ایران، ژاپن، چین، یونان، اسپانیا، آفریقا و... پرداخت و با نمونه هایی از شاهکارهای ادبی در هر دوره آشناگشت. او در سال 1378دیده از جهان فروبست.
برخی آثار منتشر شده ی زنده یاد صفایی، عبارت اند از:
روش نقد (5جلد)؛ تطهیر با جاری قرآن (3جلد)؛ چهل حدیث از امام حسین علیه السلام؛ روزهای فاطمه علیهاالسلام؛ بشنو از نی؛ حقیقت حج؛ وارثان عاشورا؛ و با او، با نگاه، فریاد میکردیم،مجموعه اشعار. 1
1. رواق اشراق (تذکره شاعران حوزوی), محمدعلی مجاهدی، جلد سه. ص 1602
اشعار علی صفایی حائری در سایت شعر حوزه