اسماعیل نجومیان

شيخ اسماعیل نجومیان، فرزند ملا ابراهیم نقاش و زرگر، فرزند آخوند ملا محمد اسماعیل منجم خراسانی، در سال ۱۲۶۲ ش در مشهد دیده به جهان گشود. پس از آموختن قرآن مجید، نصاب و دیوان حافظ در مکتب‌خانه، جامع‌المقدمات را نزد پدر و ریاضیات و استخراج تقویم و علوم غریبه را نزد عمویش حاج ملا محمدمهدی منجم‌باشی و هیئت را نزد حاج غلامحسین، معروف به حکیم زرگر، فراگرفت. او به‌ویژه در جوانی، بیشتر اوقات خود را صرف مطالعه می‌کرد و جامع عباسی شیخ بهایی و ذخيرة‌العباد آخوند ملا محمد کاظم خراسانی را – که یک دوره کامل فقه به زبان فارسی است - بارها خواند. نیز با رسائل علميهٔ مجتهدان آن عصر مقابله کرد و بر آنها حاشیه نوشت.
در روزگار کشف حجاب به قصد اقامت دائم با خانواده به عتبات رفت، ولی پس از شش ماه اقامت در کربلا به ایران بازگشت و در روستای شاندیز از نواحی ییلاقی مشهد سکونت گزید. در آنجا علاوه بر اقامه نماز و ایراد خطابه به طبابت مشغول شد. شيخ اسماعیل نجومیان اهل شعر و ادب بود و دیوان نجومی خراسانی از آثار اوست،

که به اهتمام فرزندش حسین نجومیان، از سوی بنیاد پژوهش‌های اسلامی آستان مقدس رضوی به‌چاپ رسیده است. نجومیان سرانجام در شب جمعه ۲۹ مهر سال ۱۳۵۶ ش هنگامی که در خواب بود جان به جان آفرین سپرد. او در صحن عتیق حرم امام رضا علیه‌السلام به خاک سپرده شد.¹

^{1. سبحه صددانه، محمدمهدی حکیمی، ص 231}

^{اشعار شیخ اسماعیل نجومیان در سایت شعر حوزه}