میر سید علی رضوی قمی متخلص به «قدرت» از شاعران دورهی ناصری است. او در سال 1271 هـ.ق در خانوادهای شریف به دنیا آمد و در سال 1316 هـ.ق در 45 سالگی (سه سال پس از قتل ناصرالدین شاه قاجار) رحلت کرد و در ایوان آیینهی صحن کریمهی اهل بیت حضرت معصومه علیهاالسلام و در مقبرهی آل ابوالفتح به خاک سپرده شده است.
نسبت قدرت قمی و خاندان میر ابوالفتح – که از سادات شریف قماند- با 28 واسطه به حضرت موسی مبرقع علیه السلام فرزند حضرت جوادالائمه علیه السلام میرسد.
او پس از فراگیری علوم مقدماتی و آموختن ادبیات عرب، در مدرسهی فیضیهی قم به تکمیل معلومات خود پرداخت و خصوصاً از محضر عالم نامدار، سید محمد، معروف به (سرسر) استفاده ها برد و از آنجا که دارای طبع لطیفی بود به سرودن اشعار پرداخت. دیوان اشعار وی به اهتمام برادرش سید مهدی رضوی (شیوا) و به همت خلیل سامانی (موج)، دبیر انجمن ادبی صائب در سال 1348 هـ.ش چاپ و منتشر شده است. قدرت در سالهای پایانی عمر به ریاضت پرداخت و در حجرهی خود سرگرم عبادات و ریاضت های شرعی بود. چندی نیز در یکی از امام زادگان قم اعتکاف داشت. 1
1. رواق اشراق (تذکره شاعران حوزوی), محمدعلی مجاهدی، جلد دو. ص 1233
اشعار میر سید علی رضوی قمی در سایت شعر حوزه