محمدحسن آیتی بیرجندی (۱۲۶۶ – ۱۳۳۴)

شیخ محمدحسن آیتی بیرجندی، فرزند بزرگ آیت‌الله شیخ محمدباقر آیتی، در سال ۱۳۶۶ ش در خانواده علم و فضیلت و تقوا در بیرجند چشم به جهان گشود. پس از نشو و نما و خواندن مقدمات و بخش‌هایی از سطح نزد پدر، عازم مشهد شد. او سال‌ها در مشهد مقدس به فراگیری علوم دینی و معقول و منقول پرداخت و به درجات عالیه رسید. پس از پایان تحصیل، شرح لمعه تا منظومهٔ حاج ملاهادی سبزواری را تدریس می کرد. او به مکارم اخلاق و محاسن ادب مشهور بود. علاوه بر تحصیل و تدریس، دستی در تألیف داشت و شرحی بر تهذیب علامه حلی در اصول نگاشت. شیخ محمدحسن همچون تمامی افراد خاندان آیتی به شعر و ادب علاقه‌مند بود و شعر می‌سرود. او سرانجام در سال ۱۳۳۴ ش در مشهد دیده از جهان فروبست و در دارالسياده حرم رضوی به خاک سپرده شد.¹

^{1. سبحه صددانه، محمدمهدی حکیمی، ص 277}

^{اشعار شیخ محمدحسن آیتی بیرجندی در سایت شعر حوزه}