محمدحسین بهجتی (شفق) متولد 1314 در اردکان یزد و متوفای سال 1386 است. از دوازده سالگی در حوزهی علمیهی زادگاهش به تحصیل علوم دینی پرداخت و تا اواخر بهار 1331 در اردکان و یزد، از محضر استادان پُرآوازهای بهره برد. در تابستان همان سال به قم عزیمت کرد و در مدرسهی خان سکونت گزید. ایشان به رغم تهی دستی و از دست دادن پدر در پانزده سالگی، با جدیت تمام و توکل قوی به تحصیل علوم حوزوی از محضر امام موسی صدر، علامه ی طباطبایی و... پرداخت و دورهی درس خارج را با حضور در جلسات آیتالله بروجردی، محقق داماد، حاج آقا مرتضی حائری و امام خمینی، ادامه داد.
گفتنی است در پنجمین کنگرهی شعر و قصهی طلاب (27و28 آذر 1375) در یزد و اردکان، از شخصیت ایشان قدردانی شد و دبیرخانهی کنگره، جشن نامهای از ایشان را به عنوان «بادههای ازلی» منتشر ساخت. شفق پس از شهادت سومین شهید محراب، حضرت آیتالله صدوقی و انتصاب حضرت آیتالله خاتمی به امامت جمعهی یزد، از طرف امام راحل، مسئولیت امامت جمعهی اردکان را یافت.
مجموعه شعرهای بهجتی، عبارتاند از: بهار آزادی، سرود سَحَر، بارش نور و سرچشمهی خورشید.