حاج شیخ عبدالسلام تربتی در سال 1259 ش در تربت حیدریه و در خانواده ای روحانی چشم به جهان گشود. پدرش حجةالاسلام ملا علی اکبر، از عالمان و فاضلان شهر بود.
حاج شیخ عبدالسلام پس از اتمام تحصیلات مقدماتی در زادگاه خویش به مشهد مشرف شد.
در چند سال توقف در این شهر به سبب استعداد ذاتی و هوش سرشار و استفاده از محضر استادان بزرگ، در ادب و اصول و فقه و فلسفه به مراتب عالی نایل شد.
در معیت پدر بزرگوارش که قصد تشرف به مکه ی معظمه داشت رهسپار آن دیار شد تا پس از گزاردن حج برای ادامه ی تحصیل به نجف اشرف برود.
پس از مراجعت از مکه پدرش دار فانی را وداع گفت و در جوار حرم حسینی به خاک سپرده شد.
او به ناچار به توصیه ی آخوند خراسانی برای سرپرستی خانواده ی خویش به خراسان بازگشت و در تربت حیدریه به کار تنظیم شئون زندگی خانوادگی خویش پرداخت.
شیخ عبدالسلام پس از مدتی دیگربار به مشهد مشرف شد و چند سال دیگر به فراگیری علوم مشغول شد. این سفر از لحاظ نیل به مقام شامخ اجتهاد و تحصیل کمالات و فضایل، پربار بود، اما براثر کثرت مطالعه و بیخوابی زیاد عارضه ای در چشم های او پیدا شد و او را مجبور کرد دست از تدریس بکشد و به زادگاه خویش بازگردد و در آنجا امور شرعی و قضایی مردم را به عهده بگیرد.
شیخ عبدالسلام در آخر عمر به گوشه گیری و توجه به عوالم باطنی روزگار گذرانید و روزی حلال را از راه زراعت در مزرعه ای که نزدیک شهر بود به دست می آورد. او خاطر افسرده ی خود را با سرودن شعر تسلی می بخشید و از شاعران بیشتر به حافظ و صائب علاقه داشت.
در شعر ابتدا تخلص خاموش و سپس شهاب را برگزید. از شهاب آثار منظومی در قالب قصیده، غزل، مثنوی، رباعی،ترکیب بند و مدح و مرثیه درباره ی پیشوایان دین در دست است.
راز عشاق، گنج نهفته و کلید نیایش در شرح و دعای کمیل از آثار اوست.
دکتر محمود شهابی استاد دانشگاه و استاد علی اکبر شهابی فرزندان این عالم بزرگوار هستند.
او سرانجام در هشتم اسفند 1331 ش چشم از جهان فروبست.1
1. سبحه صددانه، امیرمهدی حکیمی، صص 197 و 198
اشعار عبدالسلام تربتی در سایت شعر حوزه