م
ا ک
ا ن
به نام «تو»ست این غمگین ترین مرثیه ی دوران
غروب از غصه خونین است ، می بارد «تو» را باران
«تو» تا روزِ قیامت در دلِ دنیا به جریانی
معطر شد هوای شهر با عطرِ تنت م ا ک ا ن
«تو» را تا قرن ها این سرزمین از حفظ خواهد خواند
«تو»یی تاریخِ خون آلود و مظلومانه ی ایران
جهان ، میناب را تا دید استکبار را پس زد
جهانِ مستِ لایعقل ، جهانِ سُستِ بی ایمان
تکان دادید با جان هایتان کاخِ ستمگر را
فرو میریزد از این ظلم بی شک هیبتِ شیطان
از این پس کوله پشتی ها نمادِ خون و ایثارند
نگه دارید میدان را به یادش، دانش آموزان
همین یک مصرعِ کوچک مرا یک عمر خواهد کشت
نسیم از توست عطرآگین و می بارد تو را باران