خیال نابِ کبوترم...(( به سویِ ماه پریدن بود))

🌹 بِسم الله الرّحمن الرّحیم 🌹

خیالِ نابِ کبوترم ، ((به سویِ ماه پریدن بود ))
وَ  رَد شدن زِ سیاهی و به رویِ ماه رسیدن بود

کبوترم ، دلِ عاشقم فریب خورد و فرود آمد
که دانه وسوسه انگیز و زمان ، زمانِ چِشیدن بود

وَ سخت مستِ تفرُّج شد ، خطر دوباره زِ یادش رفت 
که گرگِ حادثه در کمین نشسته فکرِ دَریدن بود

به رویِ خاک‌ نوشت عاشقی به وصلِ دوست‌ شدم سرمست
اگر چه راه خطرناک و قرین رنج کشیدن بود

چه باز گشتِ دل انگیزی که سینه سرخِ شکسته بال
هزار بار زمین خورد و هنوز فکرِ پریدن بود !!!

✍ علی باقری

این سروده استقبالی ست از غزل معروف (ماه و پلنگ)

سروده ی  استاد حسین منزوی همراه با تضمین.